Sorry, this entry is only available in Polski. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Znikanie istot, które kochaliśmy zostawia pełno znaków zapytania.

Myśli lubią się na nich „zawieszać”.

Zwłaszcza nocą, kiedy bezkarnie buszują po odmętach świadomości.

A potem wspomnienia blakną.

Wietrzeją.

Ból przeradza się w oswojenie. W końcu zostaje okiełznane.

Uczucie zostaje wbite w posiniaczone serce, które pompuje krew przekazując życie do każdej części ciała.